กล้องส่องกลางคืน อุปกรณ์เฝ้าระวังภัยคุกคาม

“เฮย! ใครมีอีเป้อบ้างทูจะขอ'ซื้อไปฝากกั๊กทีกรุงเทพๆ”เพื่อนๆ คนอื่นไม่มีใครมีอีเป๋อที่ว่านี่เลย เอาแต่ส่ายหน้าส่ายหัวกันทุกคน ยกเว้นแกคนเดียว พอได้ยินเพื่อนเอ่ยถึงอีเป๋อนึกขึ้นมาได้ว่าแกมีอีเป๋อกับพระงั่งสองตัว จึงพูดเสนอเพื่อนรุ่นพื่ไปว่า“ผมมีอีเปีอกับพระงั่ง แต่ไม่รู้ว่าเป็นจริงหรือของปลอม”เพื่อนรุ่นพี่ยกแก้วเหล้ากระดกเข้าปาก เอาหลังมือปาดริมปีปากก่อนจะตักกับแกล้มใส่ปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมกับถามแกว่า“เอ็งพูดเล่นหรือเปล่าทิดทองก้อน”แกพูดด้วยเสียงขึงขันว่า“ผมพูดจริงๆ นะพี่น้อย งั้นจะไปเอามาให้ดูเดี๋ยวนี้เลย” กล้องส่องทางไกลอินฟาเรด ทิดน้อยที่เป็นเพื่อนรุ่นพื่ยกมือขึ้นห้าม ปากก็พูดออกมาว่า“ไม่ต้อง ทูเชื่อเอ็ง งั้นพรุ่งนี้ทูจะไปดูของที่บ้านเอ็ง”จากนั้นในวงเหล้าเปลี่ยนเรื่องพูดเรื่องคุยอย่างอื่น วงเหล้ากลาย เป็นวงสนทนาเสียงดังนานเกือบตลอดทั้งวัน ก่อนที่เสียงดังของคนฃี้เมาเหล่านั้นรวมทั้งแกด้วยจะเงียบ ด้วยมีทั้งคนที่เมานอนสลบ และทยอยกันกลับบ้านไปบ้าง เหมือนคำสุภาษิตกล่าวไว้ว่า“งานเลี้ยงย่อมปีวันเลิกรา ”ฉันใดก็ฉันนั้นแลทิดน้อยไปหาแกที่บ้านตามที่พูดไว้ แกเอาอีเป๋อกับพระงั่งมาให้ทิดน้อยเพื่อนรุ่นพี่ดู เป็นที่สะดุดตาของพี่น้อยหลังจากที่พลิกดูอีเป๋อไปมาหลายครั้ง ก่อนที่จะพูดว่า“ทิดทองก้อนจะขายอีเปอให้พี่เท่าไหร่บอกมา” ขายกล้องส่องทางไกล แกลังเลใจอยู่เนื่องจากพี่น้อยจะซื้อเฉพาะอีเป๋อตัวเดียว ทั้งที่แกอยากจะขายพระงั่งรวมไปด้วยกับอีเป๋อ จนพี่น้อยถามขึ้นมาอีกครั้ง แกจึงบอกตามตรงไปว่า“แล้วพระงั่งพี่น้อยโม่ซื้อเอาไปด้วยหรือครับ”ทิดน้อยส่ายหัวไปมาก่อนจะบอกแกว่า

 

“ไม่เอา จะซื้อเฉพาะอีเปอตามที่กั๊กสั่งเท่านั้น”แกไม่อยากจะขัดใจพี่น้อย จึงบอกราคาอีเป๋อไป พี่น้อยรีบตกลงจ่ายเงินให้แกเดี๋ยวนั้นเลย กล้องจับความร้อน  ด้วยความสงสัยในตัวของพี่น้อยเหมือนกันจึงถามให้หายข้อสงสัยว่า“พี่น้อยซื้ออีเปีอไปให้กั๊กนั้นเธอจะเอาไปทำอะไร”ทิดน้อยยังเมาค้างอยู่พลั้งปากพูดออกมาว่า“เอ็งรู้คนเดียวนะอย่าไปเล่าให้คนอื่นฟืงนะเว๊ย!”แกพยักหน้าและรับปากพี่น้อยเป็นมั่นเหมาะ จะไม่เอาเรื่องที่พี่น้อยพูดไปเล่าให้คนอื่นฟังเป็นอันขาด หากผิดสัญญาให้ฟัาผ่าตายห่า80  ตายโหงได้เลย นั่นแหละพี่น้อยถึงได้เล่าความจริงให้แกพีง พีน้อยขับรถแท็กซี่ตลอดเวลามีเมียชั่วคราวหลายคนนับไม่ถ้วน  กล้องส่องทางไกลติดปืน จนกระทั่งมาเจอผู้หญิงหากินอยู่ย่านเยาวราชคนหนึ่ง เคยพาไปหลับนอนหลายครั้ง ทุกครั้งจะจ่ายเงินค่าตัวให้ จากที่เคยเป็นคู่ขาประจำกลายเป็นกั๊กคบกันเรื่อยมา และกั๊กได้บอกให้พี่น้อยหาอีเป๋อให้หน่อยจะได้เอามาพกติดตัวเวลาไปทำงานจะได้หาเงินเยอะๆ พี่น้อยจึงรับปากกั๊กจะหาอีเป๋อมาให้ ตระเวนหาอีเป๋อจนทั่วกรุงเทพฯ ไม่เจออีเป๋อของจริงลักตัว มีแต่ของปลอมวางขายเกร่อทั่วไปจนมาเห็นอีเป๋อจากแกนี่แหละ จึงได้ตกลงขอซื้อจะเอาไปฝากกั๊ก แกเองก็ไม่รู้สรรพคุณของอีเป๋อ จึงขายอีเป๋อตัวนี๋ให้พี่น้อยไปฝากกั๊กที่กรุงเทพฯจากนั้นก็ไม่ได้ข่าวของพี่น้อยอีกเลย

 

กล้องส่องทางไกล