จะติดตามเป้าหมายในระยะไกลได้อย่างไร

“เธอเหมือนภรรยาของผม” เขาพูด “รูปร่างเล็ก แต่มีลักษณะเฉพาะตัวที่ใหญ่มาก”หลังจากนั่น ช่วงเวลาเพลิดเพลินเพียงไมก,นาทีก็อุบัติขึ้น ทุกอย่างช่างแสนวิเศษ เครื่องยนต์ถูกสตาร์ทเป็นครั้งแรก เครื่องทำความร้อนเปลี่ยนรถมินิให้กลายเป็นดักแด้ที่อบอุ่นแสนสบาย แล้วผมก็นำรถออกจากเขาวงกตแห่งนี้โดยไม่ได้สร้างรอยมลทินให้กับงานเพนต์บนหลังคาเลย จากนั่นพร้อมกับกันชนหนึ่งอัน เราก็โลดแล่นไปบนถนนเพื่อไปยังฟลอริดา มุ่งหน้าหาดวงตะวัน   อย่างน้อยก็ในทางทฤษฎีนะครับ“นี่ไง แคแนล สตรีท ” ผมพูด“ใช่”“งั้นเราก็ย้อนกลับมาในแมนฮัตตันน่ะสิ”“คุณแน่ใจเหรอ”“ค่อนข้างแน่ใจนะ” ความจริงผมแน่ใจอย่างมากเลยละ รวมถึงอเล็กชาด้วย เพราะเราเพิ่งจะขับผ่านอุโมงค์ฮอลแลนด์    เป็นครั้งที่สอง ผ่านป้ายบอกทางหลายล้านป้ายที่ให้ข้อมูลกับเราว่าส่วนต่างๆ ของแมนฮัตตันกำลังรอเราอยู่อีกฝังหนึ่ง “ไม่งั้นเจอร์ชีย์ซิตี้3  เครื่องดักฟังจิ๋ว ก็คงมีแคน,นลสตรีท ถนนเวสต์ บรอดเวย์ 

 

และ...” ผมพยักหน้าให้กับความถูกต้องของเรา “สะพานบรูคลิน ”โอเค อย่างสุดท้ายนั่นเป็นมุกที่ใจร้ายไปหน่อย เพราะผมยังมองไม่เห็นสะพานที่ว่าเลย แต่อเล็กชาก็ไม่ได้พูดอะไร เว้นแต่ทำท่ายักไหล่แบบชาวปารีส ซึ่งเป็นท่าทีของความไม1ใส่ใจ และ/หรือการเพิกเฉยที่ลึกชึ้งที่สุดเท่าที่เคยมีการพัฒนาขึ้นมาในอารยธรรมตะวันตก อเล็กซากำลังบอกเป็นนัยว่า ถ้าจักรวาลนี้ตัดสินใจแล้วว่า เราควรจะกลับไปที่แคแนล สตรีท แล้วเธอเป็นใครกันถึงไปเถียงกับอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าSTEPHEN CLARKE 147ของเอกภพอันไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ มันก็ไม่มีอะไรให้อเล็กซาได้พูดมากนัก เธอรับผิดชอบหนังสือแผนที่ทางหลวง แล้วเราก็ไปตามทางที่ดไวท์บอกมา คือลงไปทางผิงแมนาไปถึงอุโมงค์ฮอลแลนด์ ขับลงไปใต้แมนาฮัดสัน ไปโผล่นิวเจอร์ซีย์ และจากนั้นก็กลับมาลงเอยที่แมนฮัตตันอีกได้ยังไงก็ไม่รู้ ขายเครื่องดักฟังราคาถูก “หนังสือแผนที่ไม่ได้บอกวิธีออกจาก อุโมงค์นี้ให้ขึ้นไปที่ถนนนิวเจอร์ชีย์เหรอ” ผมพูดเสียงอ่อน“ไม่ได้บอกค่ะ”ใจหนึ่งผมก็อยากจะเชื่ออยู่นะ ผมเจอหนังสือแผนที่ทางหลวงในมุมที่ถูกลืมของร้านขายยาขนาดยักษ์แบบซูเปอร์มาร์เก็ตในแมนฮัตตันวางอยู่ถัดจากบรรดาโปสต์การ์ดหงิกงอและหนังสือปริศนาอักษรไขว้ที่เก่าจนเหลือง“มันมีข้อมูลพอที่จะขับลงไปฟลอริดาหรือเปล่าครับ”ผมถามหญิงสาวในชุดยูนิฟอร์มที่เคาน์เตอร์“ไม่รู้สิคะ ฉันไม่เคยไปที่นั่นเลย” เธอตอบ ก็สมเหตุสมผลอยู่นะอย่างไรก็ตาม ผมคิดว่ามันคงไม่ยากขนาดนั้น  ดักฟังโทรศัพท์มือถือ หากจะหาอะไรสักอย่างที่ใหญ่เท่ามหาสมุทรแอตแลนติกน่ะผิดถนัด มันเฉลยออกมาแล้ว ด้วยเหตุผลที่อเล็กชาเพิ่งเปิดเผย“ฉันอ่านแผนที่ไม'เป็น” เธอพูดอย่างไร้ความรู้สึกขณะที่เราสวัสดีกับถนนบรอดเวย์อีกครั้ง“คุณอ่านแผนที่ไม่เป็นเหรอ” เราหยุดที่ไฟแดงสักแห่ง และผมใช้เวลาเพื่อจ้องเธอด้วยความตกตะลึง“ไม่เป็น ไม่ได้เลยละ”“ลองดูหน่อยไม่ได้เหรอ”"ไม่ได้ค่ะ เขารู้กันตั้งแต่ตอนเรียนหนังสือแล้วว่าฉันไมมัเชนส์เรื่องทิศ”‘•เรื่องอะไรนะ”   “เรื่องแผนที,และหนังสือแผนที่" เธอยักไหล,อีกครั้ง ความไม่สมประกอบในเรื่องนี้เป็นความผิดพลาดของวิศวกว:ชาๆผิรั้งเศสผู้ยิ่งใหญ่ผู้ออกแบบจักรวาลนี้ไฟเขียวแล้ว และเราอยู่ห่างจากนิวเจอร์ซีย์ยิ่งกว่าเก่า“แต่อเล็กซา คุณกลายเป็นพวกผู้หญิงทั่วไปได้ยังไง มันเป็นความคิดครํ่าครึเรื่องหญิงชายที่ใหญ่ที่สุด  ถัดจากเรื่องเมียนักฟุตบอลเลยนะ” คนยุโรปแชวกันจนเบื่อว่าเมียนักฟุตบอล (ดังๆ) เป็นพวกชอบแต่งตัวสวย ไม่ทำงานทำการ และผลาญเงินไปกับการ§อปปิง“ขอร้องละ อย่ามาเทศนาฉันนะพอล คุณไม่ใช่พ่อฉัน”“คุณเข้าใจผมมั้ย เดี๋ยวอีกแป็บนึงคุณก็จะต่อว่าผม เพราะผมเป็นผู้ชายและไม่เคยถามทางจากคนอื่น"“งั้นทำไมคุณถึงไม่ถามล่ะ"

 

 

ดังฟังทะลุกำแพง

Write a comment

Comments: 0